Wat is eenstuitligging?

Bij een stuitligging ligt niet het hoofd van het kind beneden, maar de billen of de voeten. In de achtste maand van de zwangerschap is dit het geval bij 3 tot 4 procent. Soms wordt dan gekozen voor uitwendige versie: het draaien van het kind via de buitenkant van de buik.

Soorten stuitligging
Er zijn verschillende soorten stuitligging:

• Onvolkomen stuitligging: de benen liggen gestrekt omhoog naast het lichaam, zodat het kind als het ware op zijn tenen kan sabbelen
• Volkomen stuitligging: de benen zijn gebogen zodat de voeten bij de billen liggen ('kleermakerszit’)
• Half onvolkomen stuitligging: één been ligt gestrekt naar boven zoals bij een onvolkomen stuitligging, het andere been ligt gebogen naar beneden, zoals bij een volkomen stuitligging
• Voetligging: het kind ligt met een of beide benen gestrekt naar beneden, zodat een of twee voeten lager dan de billen liggen

De oorzaak van een stuitligging
In de meeste gevallen is er geen oorzaak voor de stuitligging (85%). Wel komt een stuitligging vaker voor bij een meerlingzwangerschap, bij een placenta die voor de uitgang van de baarmoeder ligt en bij bepaalde afwijkingen aan de baarmoeder. Daarom wordt er altijd een echo gemaakt bij een stuitligging. Dit vindt plaats rond de 35e week van de zwangerschap.

Waarom is een hoofdligging gunstiger?
Voor een kind is een hoofdligging de meest natuurlijke ligging om geboren te worden. Een normale bevalling in hoofdligging geeft de minste kans op gezondheidsproblemen voor moeder en kind.

Wat zijn de risico's van een bevalling in stuitligging of een keizersnede?
Bij een bijzondere bevalling zoals een vaginale stuitbevalling of keizersnede zien we vaker dat een kind wordt opgenomen op de couveuseafdeling. Voor de moeder is er na een keizersnede een grotere kans op complicaties dan bij een normale bevalling. Denk daarbij aan wondinfecties, nabloedingen, beschadiging van de blaas of het niet goed op gang komen van de darmen.

Voor alle volgende zwangerschappen na een keizersnede geldt dat de bevalling moet plaatsvinden in het ziekenhuis onder leiding van de gynaecoloog. Dit komt doordat er na een keizersnede een litteken in de baarmoeder zit. Tijdens de volgende bevalling is er een kans van 1 procent dat dit litteken scheurt. Ook is er een kleine kans dat tijdens een volgende zwangerschap de moederkoek ingroeit in het litteken van de keizersnede, wat veel bloedverlies met zich meebrengt en soms ook verwijdering van de baarmoeder tot gevolg heeft.